| تبليغات | X |
|
پنجره فروغ
خانه ی سبزو یادته؟با اون صدای قشنگش؟خسرو شکیباییم رفت.......یه هنر مند بزرگ دیگه هم خاطره شد... یادمه با چه عشقی خانه ی سبزو نگاه می کردم ......خانه ی سبزی که با دلای سبز سبز میشه......خواهران غریب......که روزگار بچگیامو پروانه ای تر می کرد.......حالا اون رفته ....رفته ولی یادش همیشه سبزه......و صداش همون صدای آرامش بخشش همیشه واسه ایرانیا یه خاطره ی سبز می مونه....همیشه سبز....
با تو روزها یک خط آبی کوتاه بی تو روزها یک خط دراز سیاه (قدسی قاضی نور)
سلام دوستای عزیزم.............دوباره اومدیم...........هوراااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا
بیشترین عشق جهان را به سوی تو می آورم از معبر فریاد ها و حماسه ها چرا که هیچ چیز در کنار من از تو عظیم تر نبوده است ا.بامداد
مرمرین پله ی آن غرفه ی عاج ای دریغا که ز ما بس دور است لحظه ها را دریاب چشم فردا کور است...
عشق براي رشد تو و براي پيرايش توست... مينديش كه مي تواني عشق را هدايت كني، زيرا اگر عشق ارزشمند بيابدت، هدايتت خواهد كرد... (جبران خليل جبران) |
About
زندگی شاید...یک خیابان درازست که هر روز زنی با زنبیلی از ان می گذرد
Home
|
